Szwajcar, Stefan Wyss wygrał Superfinał Paralotniowego Pucharu Świata w Meksyku. Z ośmiu rozegranych konkurencji wygrał aż cztery. Drugi był Julien Wirtz z Francji a trzeci Luka Donini z Włoch. Pierwszą panią była Seiko Fukuoka-Neville z Francji (32 miejsce generalnie).
Klaudia zajęła 7 miejsce wśród kobiet. Szkoda trochę, że nikt inny z Polaków nie pojechał ale z drugiej strony to chyba nie jest nasze ulubione miejsce. Tegoroczne Mistrzostwa Świata zostaną rozegrane w sierpniu Krushevie w Macedonii czyli w miejscu na pewno lepiej znanym polskim pilotom i chyba bardziej lubianym.
Zdjęcia z galerii www.pwca.org
... głównie zawiera relacje z latania przelotowego na paralotni, z różnych miejsc na świecie ale nie tylko.
25 stycznia 2016
21 stycznia 2016
Superfinał Pucharu Świata po 5 konkurencjach
| Rank | ID | Name | Nation | Glider | Sponsor | T1 | T2 | T3 | T4 | T5 | Score |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 0714 | Stefan WYSS | CHE | Ozone EnZo 2 | skywings.ch / Spälti AG / AirBoysTeam | 994 | 964 | 658/ | 989 | 3605 | |
| 2 | 0016 | Guy ANDERSON | GBR | Ozone EnZo 2 | Anciano Wine, Frontiers Paragliding, | 982 | 709/ | 915 | 969 | 3575 | |
| 3 | 1113 | Zoran LABOVIC | NOR | Ozone EnZo 2 | Dodadans | 952 | 709/ | 906 | 978 | 3545 | |
| 3 | 0332 | Alexandre JOFRESA | FRA | Ozone EnZo 2 | Ozone | 992 | 707/ | 937 | 909 | 3545 | |
| 5 | 0009 | Andreas MALECKI | DEU | Ozone EnZo 2 | MWZ 24, Flugschule Chiemsee, DHV | 983 | 928 | 913 | 711/ | 3535 | |
| 6 | 0003 | Julien WIRTZ | FRA | Ozone EnZo 2 | Ozone, Certika | 934 | 704/ | 910 | 978 | 3526 | |
| 7 | 0232 | Luc ARMANT | FRA | Ozone EnZo 2 | Ozone | 926 | 705/ | 915 | 975 | 3521 | |
| 8 | 0029 | Luca DONINI | ITA | Ozone EnZo 2 | AireCornizzolo,Vola Bass Molveno,Woody Valley,AeCi | 988 | 930 | 620/ | 963 | 3501 | |
| 8 | 0715 | Xevi BONET DALMAU | ESP | Ozone EnZo 2 | Ozone/Alamair | 918 | 703/ | 908 | 972 | 3501 | |
| 10 | 0363 | Russell OGDEN | GBR | Ozone EnZo 2 | Ozone | 973 | 925 | 701/ | 899 | 3498 |
Nową twarzą jest tutaj Zoran Labovic startujący w barwach Norwegii. Dominacja Ozona jest przytłaczająca (pierwszy Gin jest na 15 miejscu - Mistrz Świata: Aaron Durogati). Na uwagę zasługuje też 5-te miejsce sympatycznego Niemca - Andreasa Małeckiego. Najlepsza dziewczyna: Seiko jest 26 w klasyfikacji ogólnej ze stratą tylko 200 punktów do zwycięzcy.
Najbardziej interesująca (z polskiego punktu widzenia) klasyfikacja kobieca, wygląda tak:
Najbardziej interesująca (z polskiego punktu widzenia) klasyfikacja kobieca, wygląda tak:
| Rank | ID | Name | Nation | Glider | Sponsor | T1 | T2 | T3 | T4 | T5 | Score |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 0128 | Seiko FUKUOKA NAVILLE | FRA | Ozone EnZo 2 | Addactis - Ozone - Compass - Airlinks | 922 | 897 | 901 | 689/ | 3409 | |
| 2 | 0038 | Laurie GENOVESE | FRA | Ozone EnZo 2 | Axa Assurance - Les Passagers du Vent - Bergans | 668/ | 916 | 885 | 822 | 3291 | |
| 3 | 1696 | Emanuelle ZUFFEREY | CHE | Niviuk IcePeak 8 | Plug and play | 893 | 673 | 367/ | 883 | 2816 | |
| 4 | 0050 | Keiko HIRAKI | JPN | Ozone EnZo 2 | API / SKY ASAGIRI / falhawk / berghaus | 849 | 295/ | 777 | 796 | 2717 | |
| 5 | 0062 | Petra SLIVOVA | CZE | Gin Boomerang 10 | GIN GLIDERS | 597 | 333/ | 822 | 834 | 2586 | |
| 6 | 0717 | Silvia BUZZI FERRARIS | ITA | Ozone EnZo 2 | Pandol-fly , AeCI, Vertical Attitude | 230/ | 805 | 433 | 651 | 2119 | |
| 7 | 0708 | Klaudia BULGAKOW | POL | Ozone EnZo 2 | Lukoil / Zanier / Salewa | 872 | 236/ | 384 | 594 | 2086 | |
| 8 | 1170 | Nao TAKADA | JPN | Ozone Mantra 6 | 282 | 411 | 559 | 190/ | 1442 | ||
| 9 | 0407 | Atsuko YAMASHITA | JPN | Ozone Mantra 6 | Senju Pharmaceutical / Rollout | 288 | 201/ | 508 | 332 | 1329 | |
| 10 | 0706 | Yael MARGELISCH | CHE | Niviuk Icepeak 7 | 204 | 126/ | 365 | 261 |
Klaudyna wylądowała na 10 kilometrze w drugim [2] tasku, w którym cztery rywalki doleciały do mety. Co prawda najgorsze wyniki odpadają ale Klaudii brakuje dobrych konkurencji. W trzecim taku [3] prawie doleciała do mety (lądowała na 70-tym kilometrze z 85-cio kilometrowej trasy) ale znowu 7 dziewczyn było lepszych. W czwartym tasku [4] nikt nie osiągnął mety ale Klaudia zrobiła tylko 38 km (najlepsza kobieta: Seiko Fukuoka Naville -> 72 km, zwycięzca tasku: Brytyjczyk, Guy Anderson -> 73.37 km).
We wczorajszej, piątej konkurencji [5], Klaudyna w końcu zrobiła metę ale ponad 40 minut po Seiko (była przedostatnim zawodnikiem, który osiągnął metę).
Zasadniczo po wpadce z 2-gim tasku widać postęp ale Klaudia może nie zdążyć "rozlatać się" zanim zawody się skończą. Czeszka, Petra Slivova też nie może mówić o udanym starcie, na razie.
Zasadniczo po wpadce z 2-gim tasku widać postęp ale Klaudia może nie zdążyć "rozlatać się" zanim zawody się skończą. Czeszka, Petra Slivova też nie może mówić o udanym starcie, na razie.
Wyniki najlepiej ogładąc na stronach pucharu świata: http://pwca.org/results/results/
Na stronie lokalnego organizatora dane są niepełne i pojawiają się z opóźnieniem.
18 stycznia 2016
Superfinał Pucharu Świata 2015, Vall de Bravo
Trwa superfinał Pucharu Świata dla sezonu 2015. Niestety tylko jeden zawodnik z Polski startuje w tym roku w tych zawodach - Klaudia Bułgakow. Co dziwne w tym miejscu, znanym ze świetnej pogody w styczniu, do tej pory rozegrano tylko jedną konkurencję (zawody trwaja od 12 do 23 stycznia). Wcześniej rozegrano zawody FAI kat 2 "Monarca Open", w ktorych zwyciężył Francuz Pinot MAXIME.
Klaudia w pierwszej konkurencji była 64, wyników kobiecych nie ma ale jeżeli dobrze policzyłem to wśród kobiet 2-ga ex-eqvo z Francuzką Laurie GENOVESE, wygrał Szwajcar Michael KÜFFER a wsród pań Seiko FUKUOKA NAVILLE (42 ogólnie).
Wyniki zawodów: http://www.monarcaopen.com/
Klaudia w pierwszej konkurencji była 64, wyników kobiecych nie ma ale jeżeli dobrze policzyłem to wśród kobiet 2-ga ex-eqvo z Francuzką Laurie GENOVESE, wygrał Szwajcar Michael KÜFFER a wsród pań Seiko FUKUOKA NAVILLE (42 ogólnie).
Wyniki zawodów: http://www.monarcaopen.com/
15 listopada 2014
Wzrokowa ocena dolotu metodą Pionowych Improwizowanych Nabieżników
Do zrobienia tej serii zdjęć sprowokowała mnie dyskusja na pl.rec.paralotnie dotycząca przybliżonej metody oceny gdzie dolecimy lotem ślizgowym - 'na oko'. Wszystkie metody celowania za pomocą mniej lub bardziej skomplikowanych celowników mają tę wadę, że wymagają znajomości kąta szybowania (czy też kąta podejścia), a ten kąt zmienia się znacznie w zależności od tego czy lecimy z wiatrem, pod wiatr, w jakim duszeniu ... i na jakim szybowcu. Szczególnie drastyczne są te zmiany na takim wolno latajacym szybowcu jakim jest paralotnia. Ponadto ten kąt jest mały - przynajmniej dla przyzwoitych wartości doskonałości:
doskonałości 1 odpowiada kąt szybowania 45,0 stopnia
doskonałości 2 odpowiada kąt szybowania 26,6 stopnia
doskonałości 3 odpowiada kąt szybowania 18,4 stopnia
doskonałości 2 odpowiada kąt szybowania 26,6 stopnia
doskonałości 3 odpowiada kąt szybowania 18,4 stopnia
doskonałości 4 odpowiada kąt szybowania 14,0 stopnia
doskonałości 5 odpowiada kąt szybowania 11,3 stopnia
doskonałości 6 odpowiada kąt szybowania 9,5 stopnia
doskonałości 7 odpowiada kąt szybowania 8,1 stopnia
doskonałości 8 odpowiada kąt szybowania 7,1 stopnia
doskonałości 9 odpowiada kąt szybowania 6,3 stopnia
doskonałości 10 odpowiada kąt szybowania 5,7 stopnia
doskonałości 11 odpowiada kąt szybowania 5,2 stopnia
doskonałości 12 odpowiada kąt szybowania 4,8 stopnia
doskonałości 13 odpowiada kąt szybowania 4,4 stopnia
doskonałości 14 odpowiada kąt szybowania 4,1 stopnia
doskonałości 15 odpowiada kąt szybowania 3,8 stopnia
Prezentowana poniżej metoda jest stara jak latanie. Tak stara, że nie przypominam sobie aby była gdzieś szczegółowo opisana :-). Oczywiście lecąc w ruchliwym powietrzu ocena dolotu będzie się zmieniać, dlatego tego typu obserwacje należy prowadzić w sposób ciągły (aktualizując w ten sposób naszą ocenę gdzie dolecimy).
| Korek butelki wychodzi nad brzeg dywanu - jest powyżej ścieżki nie przelecielibyśmy nad nim. Podobnie 'antena' po lewej ... |
| Dwa szklane 'bilboardy' i srebrna 'wieża' na końcu 'pola' są powyżej ścieżki (albo inaczej poza zasięgiem dolotu) - na kolejnych zdjęciach wychodzą ponad 'brzeg pola' - nie dolecimy do nich. |
| Łatwiej można zaobserwować zmiany na obiektach wysokich niż niskich i na bliższych niż dalekich ... |
| Jeżeli obiekt pionowy nie przemieszcza się w góre ani w dół, na tle tła, to znaczy że jest dokładnie na ścieżce dolotu (lub blisko) jak to małe okrągłe trofeum koło indyjskiej figurki. |
| Ocena dolotu przy braku obiektów pionowych jest zdecydowanie trudniejsza. |
| Duże szklane kółko jest znacznie poniżej ścieżki ... |
| ... co dobrze widać tutaj i na kolejnym zdjęciu. |
| Nabieżnik z obiektów wybranych przez nawigatora nazywany jest nabieżnikiem improwizowanym. |
| Stąd zaimprowizowana nazwa metody P.I.N. :-). |
| Większość pilotów świetnie stosuje tą metodę intuicyjnie, bez teoretycznego przygotowania. Ale jak wiemy 'jak się patrzy' to możemy zacząć świadomie trenować a trening czyni mistrza. |
| Lądowanie nastąpiło koło szklanego kółka + dobieg (długość obiektywu). |
29 kwietnia 2014
29 stycznia 2014
Drużynowe Paralotniowe Mistrzostwa Polski 2014
| "Drużyna to nie tylko koszulki ..." |
Latanie na paralotni bez silnika jest sportem egoistycznym i wybitnie indywidualnym (albo, jak kto woli, indywidualnym i wybitnie egoistycznym), mimo to w większości zawodów jest prowadzona klasyfikacja drużynowa. Najczęściej ta klasyfikacja to suma najlepszych wyników np. 3 z 5 zawodników w drużynie. Trochę inne (bardziej drużynowe) są reguły w Pucharze Świata, bo tam liczy się wynik DRUGIEGO zawodnika z 4-ro osobowej drużyny no i team/drużyna może być czteroosobowy/a, jedynie, jeżeli zawiera przynajmniej jedną kobietę.
Tym niemniej klasyfikacja drużynowa w indywidualnych zawodach jest raczej 'kwiatkiem do kożucha' albo 'piątym kołem u wozu'. Bo zawodnik jest skupiony na swoim indywidualnym wyniku i będzie o ten wynik walczył również z członkami własnej drużyny!
W Polsce dodatkowo jest problem, jak zdefiniować drużynę. Czy "Motylek Team" (utworzony na cześć sympatycznego owada z komputerowej animacji, który wszystko i wszystkich "miał w d..."), "Liczy się udział", "D-tonacja" lub co gorsza "AirAction" (należy przeczytać to po angielsku, przez telefon, miłej blondynce) może rywalizować o tytuł Paralotniowego Drużynowego Mistrza Polski z zacnymi zespołami legalnie istniejących klubów i stowarzyszeń paralotniowych?
Paralotniarstwo jako sport dorosło już do tego aby poszukać innych sposobów rywalizacji a nie tylko innych sposobów liczenia punktów, do czego sprowadza się obecna rywalizacja drużynowa. Zawody drużynowe mogą być atrakcyjne dla pilotów i publiczności ale muszą być rozgrywane osobno od indywidualnych i na podstawie odrębnych zasad.
Wyobraźmy sobie, że czteroosobowe (lub 3, lub 5-cio osobowe) drużyny, posiadające łączność tylko ze sobą ale podsłuchiwane i podglądane przez kibiców w Internecie rywalizują ze sobą w takich konkurencjach jak np.:
- Wyścig do mety gdzie liczy się wynik ostatniego zawodnika z drużyny (typowa taktyka: drużyna leci razem i stara się dolecieć w jednym czasie, 'padnięcie' jednego zawodnika to duża strata niezależnie od wyniku pozostałych)
- Konkurencja prędkościowa z indywidualnym czasem startu, liczy się najlepszy czas członka zespołu (typowa taktyka: członkowie drużyny 'przygotowują trasę' dla startującego jako ostatni lidera, jeżeli lider, lecący agresywnie, padnie to jego rolę przejmuje przedostatni)
- Konkurencja obszarowa gdzie liczy się odległość uzyskana przez przedostatniego zawodnika z zespołu (jednego lecącego przodem można 'poświęcić' na zbadanie nietypowych wariantów trasy)
- --- w komentarzu dopisz własną konkurencje drużynową ---
5 grudnia 2013
22 listopada 2013
Nie dla orłów* - "Nośność".
Do napisania tego artykułu sprowokowała mnie dyskusja na grupie dyskusyjnej pl.rec.paralotnie dotycząca dosyć magicznego pojęcia "Nośności" skrzydła. Ja nie bardzo rozumiem co ten termin oznacza a większość pilotów wydaje się wiedzieć - choć mało kto potrafi to jakoś zdefiniować lub podać jednostkę fizyczna (taką z układu SI), być może udało by się wyrazić to, niewątpliwie egzystujące w środowisku pojęcie, za pomocą jakiejś innej, bardziej inżynierskiej abstrakcji?
Termin "nośność" w innych dziedzinach techniki (w/g wikipedii):
Moc jaką napęd przekazuje paralotni, w przypadku lotu poziomego, to siła Ciągu (pozioma) pomnożona przez prędkość paralotni (też poziomą). Ponieważ rozpatrujemy lot poziomy (jednostajny i prostoliniowy) to oznacza, że Siła Ciągu dokładnie równoważy Opory Aerodynamiczne a Siła Nośna dokładnie równoważy Ciężar. Problemem jest jednak to, że tak zdefinowana Moc jest zależna od dwóch zmiennych: Ciągu (równego oporom) i Prędkości. Spróbujmy wyrazić tą Moc za pomocą parametrów paralotni, możliwych do zmierzenia w locie ślizgowym.
Jeżeli paralotnia lecąć z pewną prędkościa potrzebuje do lotu poziomego w każdej sekundzie (lub innej jednostce czasu) pewna ilość Energii (Moc = Energia / Czas) to lecąć lotem ślizgowym z tą samą prędkością też rozprasza taką Energię (energię potencjalną ciężkości) w jednostce czasu - źródłem Energi jest wtedy Ciężar (przyciąganie ziemskie). Inaczej mówiąc Moc rozpraszana w locie ślizgowym to Ciężar (pionowy) pomnożony przez Opadanie** (pionowe). Czyli duża "Nośność" to małe Opadanie!
Całe to rozumowanie sprowadza się do mało odkrywczego ale chyba intuicyjnie łatwego do zaakceptowania, stwierdzenia, że aby paralotnia szybko i łatwo się wznosiła z napedem to musi mało opadać w locie ślizgowym (tak na marginesie: to wytłumaczenie jest też całkowicie zgodne z powszechnie przyjętą mechaniką lotu w innych dziedzinach lotnictwa). Jest chyba też oczywiste, że aby szybko wznosić się w kominie małe Opadanie też jest przydatne. Jedynym problemem pomiarowym jest zapewnienie tych samych warunków aerodynamicznych skrzydła w locie poziomym i w locie ślizgowym (czyli zapewnienie tego samego kąta natarcia - co przekłada się na taką samą prędkość) i obciążenia.
Zatem można by zdefinować "Nośność" przy zadanym obciążeniu (a może żeby nie myłiła się z innymi technicznymi nośnościami promować określenie "Unośność" lub "Wynośność") jako odwrotność Przędkości Opadania. Proponuje stosować jako jednostkę liczbę sekund potrzebnych na opadnięcie o 100 m wysokości, wtedy:
Opadanie 0.90 m/s odpowiada "Nośności" 111 [s /100 m]
Opadanie 0.95 m/s odpowiada "Nośności" 105 [s /100 m]
Opadanie 1.00 m/s odpowiada "Nośności" 100 [s /100 m]
Opadanie 1.10 m/s odpowiada "Nośności" 91 [s /100 m]
Opadanie 1.20 m/s odpowiada "Nośności" 83 [s /100 m]
Opadanie 1.30 m/s odpowiada "Nośności" 77 [s /100 m]
Przypomina to trochę sytuację z parametrem określającym zużycie paliwa:
* - Ptaki drapieżne, w tym orły, nie posiadają prawdopodobnie zbyt rozwiniętego myślenia abstrakcyjnego, tym niemniej są przez ludzi (a szczególnie przez pilotów) podziwiane za umiejętności niezwykłego latania (bez machania skrzydłami) i funkcjonują w kulturze jako symbole wolności i odwagi.
** - Opadanie, to inaczej Prędkość Opadania [m/s]
Termin "nośność" w innych dziedzinach techniki (w/g wikipedii):
Nośność jest to pojęcie odnoszące się do możliwości przejęcia przez materiał, złącze lub konstrukcję obciążeń zewnętrznych - wytrzymałość materiałów, używane także dla określenia parametrów dopuszczalnego obciążenia (nośność wiaduktu lub mostu).
Określenie używane jest również w kontekście:
nośność statku - podstawowy parametr określający wielkość statku,
nośność podłoża gruntowego - rozumiane jako możliwość przejęcia obciążeń przekazywanych przez fundamenty na podłoże gruntowe
W przypadku lotu silnikowego "łatwość" ową można określić jako odwrotność mocy napędu potrzebnej do oderwania się i wznoszenia (większa moc jest potrzebna - to mniejsza "nośność", wystarcza mniejsza moc - większa "nośność"). Czy też, aby bardziej precyzyjnie określić punkt badania "Nośności", z odwrotnością mocy potrzebnej do utrzymania paralotni w locie poziomym tak aby ani nie wznosiła się ani nie opadała. Należy tylko, zauważyć, że Moc Niezbędna do lotu różni się od Mocy Silnika produkującego ową moc, a powszechnie używaną wielkością fizyczna do określania tej różnicy jest Sprawność. Dlaczego Moc a nie Ciąg? Przede wszystkim dlatego, że tak jest wygodniej :-), Moc jest wielkością, która charakteryzują się praktycznie używane napędy (Ciąg byłby odpowiedni gdyby używać silnika rakietowego :-)). Ponadto Ciąg śmigła zmienia się z prędkością lotu. Drugim powodem, jest fakt, że minimalny Ciąg potrzebny do lotu jest przy Prędkości Optymalnej a minimalna Moc potrzebna do lotu przy Prędkości Ekonomicznej (mniejszej od Optymalnej) ... ale to może kiedyś ...Określenie używane jest również w kontekście:
nośność statku - podstawowy parametr określający wielkość statku,
nośność podłoża gruntowego - rozumiane jako możliwość przejęcia obciążeń przekazywanych przez fundamenty na podłoże gruntowe
Idąc tym tropem, "nośność" powinna oznaczać maksymalną dopuszczalną masę podwieszona pod skrzydłem lub maksymalne obciążenie powierzchni ... ale nie oznacza (przynajmniej w moim rozumieniu 'powszechnego rozumienia' tego terminu). O ile dobrze interpretuję wypowiedzi pilotów posługujących się tym terminem, paralotnia posiadająca dużą "Nośność" powinna charakteryzować się łatwością wznoszenia (czy to na termice czy z silnikiem) się oraz łatwością odrywania się od ziemi (tutaj prośba o komentarz do Wiedzących, czy aby o to chodzi?).
Całe to rozumowanie sprowadza się do mało odkrywczego ale chyba intuicyjnie łatwego do zaakceptowania, stwierdzenia, że aby paralotnia szybko i łatwo się wznosiła z napedem to musi mało opadać w locie ślizgowym (tak na marginesie: to wytłumaczenie jest też całkowicie zgodne z powszechnie przyjętą mechaniką lotu w innych dziedzinach lotnictwa). Jest chyba też oczywiste, że aby szybko wznosić się w kominie małe Opadanie też jest przydatne. Jedynym problemem pomiarowym jest zapewnienie tych samych warunków aerodynamicznych skrzydła w locie poziomym i w locie ślizgowym (czyli zapewnienie tego samego kąta natarcia - co przekłada się na taką samą prędkość) i obciążenia.
Zatem można by zdefinować "Nośność" przy zadanym obciążeniu (a może żeby nie myłiła się z innymi technicznymi nośnościami promować określenie "Unośność" lub "Wynośność") jako odwrotność Przędkości Opadania. Proponuje stosować jako jednostkę liczbę sekund potrzebnych na opadnięcie o 100 m wysokości, wtedy:
Opadanie 0.90 m/s odpowiada "Nośności" 111 [s /100 m]
Opadanie 0.95 m/s odpowiada "Nośności" 105 [s /100 m]
Opadanie 1.00 m/s odpowiada "Nośności" 100 [s /100 m]
Opadanie 1.10 m/s odpowiada "Nośności" 91 [s /100 m]
Opadanie 1.20 m/s odpowiada "Nośności" 83 [s /100 m]
Opadanie 1.30 m/s odpowiada "Nośności" 77 [s /100 m]
Opadanie 1.40 m/s odpowiada "Nośności" 71 [s /100 m]
Opadanie 1.50 m/s odpowiada "Nośności" 67 [s /100 m]
Opadanie 1.50 m/s odpowiada "Nośności" 67 [s /100 m]
Prawda, że łatwe?
- w Polsce używana jest ilość litrów paliwa zużywana na 100 km
- w krajach anglosaskich ilość mil, którą można przejechać spalając 1 galon paliwa.
* - Ptaki drapieżne, w tym orły, nie posiadają prawdopodobnie zbyt rozwiniętego myślenia abstrakcyjnego, tym niemniej są przez ludzi (a szczególnie przez pilotów) podziwiane za umiejętności niezwykłego latania (bez machania skrzydłami) i funkcjonują w kulturze jako symbole wolności i odwagi.
** - Opadanie, to inaczej Prędkość Opadania [m/s]
21 sierpnia 2013
Paralotnicza pomocna dłoń
W paralotniowym środowisku często toczymy różne "wojenki", czasami "idzie na noże". Jak wszędzie są ludzie, którzy się organicznie nie znoszą ... ale w sytuacji gdy ktoś potrzebuje pomocy (i wcale nie chodzi tylko o ratowanie życia i zdrowia) na paralotniarza zawsze można liczyć.
Przy okazji startu w Regatach o Puchar Poloneza zaciągnąłem długi wdzięczności u znakomitych pilotów: Szymona Gorskiego (Karkonoski Klub Paralotniowy), Przemka Wojtkiewicza (Glide Club Gdynia) i Roberta Wójcickiego (Żywiec Air Team).
Dziękuje! Niech cumulusy zawszę będą w Waszym zasiegu.
26 lipca 2013
Klaudia Bułgakow Paralotniową Mistrzynią Świata
![]() |
| (fot. Polska Kadra Paralotniowa) Klaudia i Michał w Sopocie |
Klaudia po raz pierwszy w Mistrzostwach Świata wystartowała w 2007 roku w Australii, zajęła tam wtedy 5-te miejsce tracąc brązowy medal w ostatniej konkurencji. Pomimo wielu sukcesów w Pucharze Świata i innych zawodach nie udało się jej do tej pory zdobyć medalu Międzynarodowej Federacji Lotniczej FAI. Aż do dziś ... i to złoto (jedynym do tej pory polskim medalistą FAI był Rafał Łuckoś - brązowy medal Mistrzostw Europy).
Dekoracja zwycięzców będzie miała miejsce dziś o 19:00.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)

